شناسایی و مهار گیاه هرز پیچک صحرایی
بخش نخست (شناسایی)
گرد آورنده:
احسان اله زیدعلی. دانشجوی کارشناسی ارشد شناسایی و مبارزه با
علف های هرز دانشگاه فردوسی مشهد
نام علمی: Convolvulus arvensis L.
نام انگلیسی: Field bind weed, Creeping jenny
پیچک صحرایی یکی از ده گیاه هرز مهم و مسأله ساز دنیا می باشد و از گیاهان هرز خسارت زای باغات، مزارع گندم و محصولات تابستانه به شمار می رود (1و15). به طور کلی گیاه هرزی اجباری است و بصورت وحشی یافت نمی شود (7). این گیاه چند ساله خزنده و بومی اروپا و غرب آسیا است و گسترش آن در مناطق گرمسیری و معتدل می باشد. تراکم بالای آن عملکرد محصول را تا 60-50% کاهش می دهد. علاوه بر آن با پیچیدن به دور غلات دانه ریز سبب ایجاد مشکل در امر برداشت آنها می شود (14،3،1و15).
پیچک به سرما و یخبندان مقاوم است ولی دمای 8- تا 10- درجه سانتیگراد ساقه های هوایی آنرا از بین خواهد برد (1). پیچک صحرایی گاهی با پیچک هفت بند[1][1][1][1] اشتباه می شود. اگر چه پیچک هفت بند یکساله و کوچکتر است و گلهای آن سبز مایل به سفید می باشند (سبز روشن). علاوه بر آن در قاعده هر برگچه، یک غلاف غشایی یا اوکرا[2][2][2][2] نیز دارد (14و18). ثابت شده که پیچک صحرایی روی ذرت و نیشکر اثر دگرآسیبی[3][3][3][3] دارد (12).
پیچک صحرایی کاربرد پزسکی هم دارد؛ از عصاره آن برای حفاظت از بدن از طریق تحریک رشد رگهای خونی در بافت های آسیب دیده استفاده می شود. این عصاره در شکل تجاری به شکل کپسول فرموله می شود (16).
بخش دوم (مهار)
گرد آورنده: احسان اله زیدعلی. دانشجوی کارشناسی ارشد شناسایی و مبارزه با
علف های هرز دانشگاه فردوسی مشهد
از آنجا که پیچک علاوه بر بذر دارای ریشه ها و ریزوم های حاوی جوانه های متعدد با مواد اندوخته ای فراوانی است که قدرت تکثیر آنرا افزایش می دهد، مشکل آن براحتی قابل حل نمی باشد. خسارت آن در شرایط خشکی و نیز در اراضی دیم بیشتر از شرایط فاریاب است؛ دلیل این موضوع اینست که پیچک هم سیستم ریشه ای قوی و گسترده ای دارد و هم اینکه در شرایط رطوبت نسبی کم، حساسیت کمتری به علف کش ها دارد. مهمترین راه مهار و کاستن از مشکلات این گیاه هرز روش پیشگیری می باشد؛